Spotkanie autorskie w Galerii\/Ksi\u0119garni Gdy\u0144skiego Centrum <\/p>\n Organizatorzy 42. Festiwalu Polskich Film\u00f3w Fabularnych zapraszaj\u0105 na spotkanie z Bogdanem Dziworskim, autorem albumu fotograficznego „f\/5.6”, kt\u00f3re odb\u0119dzie si\u0119 w Galerii\/Ksi\u0119garni GCF w pi\u0105tek, 22 wrze\u015bnia 2017 roku, o godzinie 16.30. Rozmow\u0119 poprowadzi Magda Sendecka. Wst\u0119p wolny. <\/b> <\/p>\n Zdj\u0119cia Bogdana Dziworskiego nale\u017c\u0105 do kanonu polskiej fotografii powojennej. Te czarno-bia\u0142e uj\u0119cia przedstawiaj\u0105 chwile z \u017cycia zwyk\u0142ych ludzi: m\u0142odych i starych, \u0142adnych i brzydkich, w pracy czy podczas relaksu. Ich scenografi\u0105 s\u0105 polskie miasta i miasteczka, cho\u0107 od czasu do czasu autor zapuszcza si\u0119 tak\u017ce za granic\u0119. Ze swoistym dystansem i poczuciem humoru przywraca wspomnienia o codziennym \u017cyciu z nieodleg\u0142ej przesz\u0142o\u015bci.<\/p>\n Jego fotografie – na poz\u00f3r klasyczne w formie i tre\u015bci \u2013 cz\u0119sto zaskakuj\u0105 nowatorsko\u015bci\u0105 i refleksem, nie wspominaj\u0105c o warsztacie Dziworskiego \u2013 jednego z najwa\u017cniejszych tw\u00f3rc\u00f3w polskiego filmu dokumentalnego II po\u0142owy XX w. Albumowi f\/5.6<\/i> towarzyszy retrospektywna wystawa pod tym samym tytu\u0142em, zorganizowana przez jego wydawc\u0119, Leica 6\u00d77 Gallery Warszawa.<\/p>\n – Te zdj\u0119cia b\u0119d\u0105 odkryciem<\/i> \u2013 wiele z nich publikowanych jest po raz pierwszy. Czarno-bia\u0142e, robione Leic\u0105, obiektywem 50 mm. Najcz\u0119\u015bciej z przes\u0142on\u0105 5.6 (st\u0105d tytu\u0142 albumu). <\/i><\/p>\n \u0141\u00f3d\u017a, lata 60. Ludzie na ulicy, na podw\u00f3rzach kamienic, w parku, w weso\u0142ym miasteczku. Wyraziste twarze, miny, gesty. Gra mi\u0119dzyludzka, przypominaj\u0105ca taniec, maj\u0105ca co\u015b z mi\u0142osnego rytua\u0142u, tak\u017ce co\u015b z cyrku. \u015awiat zaskakuj\u0105cy. Zaskakuje r\u00f3wnie\u017c sam dob\u00f3r zdj\u0119\u0107<\/i> \u2013 z \u0142\u00f3dzkiego Parku Poniatowskiego przenosimy si\u0119 do Central Parku w Nowym Jorku. <\/i><\/p>\n W pierwszym momencie wydaje si\u0119, \u017ce te czarno-bia\u0142e, rodzajowe sceny z ulic i podw\u00f3rek s\u0105 reporta\u017cem z jakiej\u015b odleg\u0142ej cywilizacji. Ale cho\u0107 te zdj\u0119cia s\u0105 pe\u0142ne obyczajowego szczeg\u00f3\u0142u, nie dominuje w nich spojrzenie socjologa. Nie chodzi w nich o Polsk\u0119. Nie jest to ani kolejny s\u0105d nad PRL-em, ani nostalgiczny powr\u00f3t do czas\u00f3w m\u0142odo\u015bci. Napi\u0119cie wynika tu z relacji fotografa z rzeczywisto\u015bci\u0105. Niezale\u017cnie od tego, kiedy i gdzie te zdj\u0119cia zosta\u0142y wykonane, ka\u017cde z nich jest ca\u0142ym \u015bwiatem, kt\u00f3ry obna\u017ca si\u0119 przed nami, uchwycony w niepowtarzalnym momencie. <\/i><\/p>\n \u2013 Moje zdj\u0119cia z tamtej epoki nigdy nie s\u0105 inscenizowane<\/i> \u2013 m\u00f3wi Dziworski<\/i> \u2013 One s\u0105 wychodzone. Dzie\u0144 w dzie\u0144, bywa\u0142o, po osiem godzin fotografowania. Zbyszek Rybczy\u0144ski m\u00f3wi\u0142: gdziekolwiek p\u00f3jd\u0119, co\u015b ciekawego si\u0119 wydarza. Tak te\u017c by\u0142o ze mn\u0105. Najpierw nic si\u0119 nie dzieje. Potem dopiero, je\u017celi masz cierpliwo\u015b\u0107, zaczyna si\u0119 taniec z rzeczywisto\u015bci\u0105. Niby wszystko si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, normalny cz\u0142owiek m\u00f3wi \u201ddo widzenia\u201d, a w\u0142a\u015bnie wtedy trzeba robi\u0107 zdj\u0119cia! I nast\u0119puje ten jeden moment<\/i> \u2013 bressonowskie \u201dby\u0142o-min\u0119\u0142o\u201d. Po d\u0142ugich treningach mo\u017cna go wyprzedzi\u0107 o u\u0142amki sekundy. Fotografowanie jest czyhaniem na t\u0119 jedyn\u0105 chwil\u0119, kiedy rzeczywisto\u015b\u0107 si\u0119 sama ustawi. Do tego trzeba mie\u0107 szcz\u0119\u015bcie. I ja je mam. Obserwuj\u0119 dwa plany, zgrywam je ze sob\u0105. Trzy – to niebywa\u0142e szcz\u0119\u015bcie, kt\u00f3re ci wchodzi w kadr. Re\u017cyser m\u00f3g\u0142by to sobie ustawi\u0107 – ja wyczekuj\u0119. <\/i><\/p>\n Fragmenty eseju Tadeusza Sobolewskiego Taniec rzeczywisto\u015bci<\/i>, zamieszczonego w albumie f\/5.6<\/i> <\/p>\n Spotkanie autorskie w Galerii\/Ksi\u0119garni Gdy\u0144skiego Centrum Filmowego.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3365,"parent":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/516"}],"collection":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=516"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/516\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6101,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/516\/revisions\/6101"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3365"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=516"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=516"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=516"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nFilmowego.
<\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"