{"id":608,"date":"2018-04-10T10:51:39","date_gmt":"2018-04-10T10:51:39","guid":{"rendered":"http:\/\/192.168.10.55\/backup\/wydarzenia\/mistrzowie-la-strada\/"},"modified":"2021-05-26T07:47:02","modified_gmt":"2021-05-26T07:47:02","slug":"mistrzowie-la-strada","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wydarzenia\/mistrzowie-la-strada\/","title":{"rendered":"Mistrzowie. La strada"},"content":{"rendered":"<h2>Arcydzie\u0142o Federico Felliniego.<\/h2>\n<p><!--more--><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><b> Gdy\u0144skie Centrum Filmowe zaprasza kolejny seans w cyklu edukacyjnym \u201eMistrzowie Kina Europejskiego\u201d. Ka\u017cde spotkanie to pokaz wybranego dzie\u0142a filmowego na kinowym ekranie, uzupe\u0142niony przez komentarz filmoznawcy i dyskusj\u0119. W \u015brod\u0119, 16 maja 2018 roku, o godzinie 10.00 zaprezentowany zostanie film \u201eLa strada\u201d z 1954 roku w re\u017cyserii Federico Felliniego. <\/b><\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Projekt \u201eMistrzowie Kina Europejskiego\u201d adresowany jest przede wszystkim do uczni\u00f3w ostatnich klas szko\u0142y podstawowej oraz lice\u00f3w, a tak\u017ce, w miar\u0119 dost\u0119pno\u015bci miejsc, do szerszej publiczno\u015bci. To wyj\u0105tkowa okazja, by w Kinie Studyjnym GCF zobaczy\u0107 dzie\u0142a, kt\u00f3re wywar\u0142y istotny wp\u0142yw na europejsk\u0105 i \u015bwiatow\u0105 kinematografi\u0119. Prezentowane s\u0105 wybrane produkcje <b>Polskiej Szko\u0142y Filmowej, Kina Moralnego Niepokoju<\/b>, francuskiej oraz czechos\u0142owackiej <b>Nowej Fali.<\/b> <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><a> Ka\u017cdy seans poprzedza kr\u00f3tki wst\u0119p prezentuj\u0105cy dorobek re\u017cysera i najwa\u017cniejsze za\u0142o\u017cenia danego nurtu. Po filmie odbywa si\u0119 rozmowa z widzami, po\u015bwi\u0119cona szczeg\u00f3\u0142owym zagadnieniom, mo\u017cliwym tropom interpretacyjnym, zagadnieniom filmoznawczym i historycznym. <\/a> <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"> Towarzysz\u0105ce projekcjom prelekcje prowadzi <b>dr Piotr Kurpiewski<\/b>, wyk\u0142adowca Wiedzy o Filmie i Kulturze Audiowizualnej na Uniwersytecie Gda\u0144skim. <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"> INFORMACJE I REZERWACJE <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">tel. 58 712 46 12 \/ 58 712 46 14 <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"> e-mail: <a href=\"mailto:edukacja@gcf.org.pl\"> edukacja@gcf.org.pl <\/a> <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">\n<p class=\"MsoNormal\"><b>Cena biletu: 11 z\u0142 <\/b><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Opiekunowie grup: wst\u0119p bezp\u0142atny <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">BILETY DO NABYCIA W DNIU PROJEKCJI OD GODZINY 9:00 w biurze Gdy\u0144skiego Centrum Filmowego na I pi\u0119trze.<\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">\n<h2>\u201eLa strada\u201d<\/h2>\n<\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Federico Fellini uznawa\u0142 \u201eLa strad\u0119\u201d za sw\u00f3j prze\u0142omowy film, b\u0119d\u0105cy odej\u015bciem od estetyki neorealizmu i zwrotem w stron\u0119 urzekaj\u0105cych poetyckich wizji, kt\u00f3re wype\u0142ni\u0142y jego p\u00f3\u017aniejsz\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Po prawie sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu latach od premiery, ten obsypany pot\u0119\u017cn\u0105 ilo\u015bci\u0105 nagr\u00f3d i honor\u00f3w film, nadal urzeka poruszaj\u0105c\u0105 histori\u0105 Gelsominy i Zampano. <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Biedni cyrkowcy w\u0119druj\u0105 &#8211; jak wskazuje tytu\u0142 &#8211; bez wytchnienia; nie tylko przez w\u0142oskie bezdro\u017ca ale i \u017cycie: trudne, pe\u0142ne gniewu i goryczy, gdzie mi\u0142o\u015b\u0107, tak dla nich wa\u017cna, pojawia si\u0119 zbyt p\u00f3\u017ano. Gelsomina (wspania\u0142a Giulietta Masina) zostaje wykupiona od matki przez Zampano. Zajmuje miejsce swojej zmar\u0142ej siostry, by towarzyszy\u0107 si\u0142aczowi w w\u0119drownych pokazach. <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Zampano (Anthony Quinn) od pocz\u0105tku podle traktuje lekko op\u00f3\u017anion\u0105 i wra\u017cliw\u0105 dziewczyn\u0119. Mimo tego Gelsomina pomaga mu w wyst\u0119pach. Zampano rozrywa \u0142a\u0144cuchy, a ona gr\u0105 na werblu zabawia publiczno\u015b\u0107 i zbiera pieni\u0105dze. Kiedy raz zgn\u0119biona okrucie\u0144stwem m\u0119\u017cczyzny ucieka, poznaje innego cyrkowego artyst\u0119 \u2013 linoskoczka \u201eSzalonego\u201d. Ten pr\u00f3buje j\u0105 przekona\u0107 do wsp\u00f3lnego \u017cycia. Poni\u017cana i bita Gelsomina nie jest jednak w stanie wyrwa\u0107 si\u0119 spod przemo\u017cnego wp\u0142ywu Zampano. Si\u0142acz odnajduje j\u0105 i zabiera do ma\u0142ego cyrku, w kt\u00f3rym z czasem pojawia si\u0119 i linoskoczek. Nienawidz\u0105cy si\u0119 m\u0119\u017cczy\u017ani rani\u0105 si\u0119 no\u017cami i trafiaj\u0105 do wi\u0119zienia. \u201eSzalony\u201d opuszcza je pierwszy i chce uciec z Gelsomin\u0105. Jednak Zampano r\u00f3wnie\u017c wychodzi na wolno\u015b\u0107&#8230; <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">\u201eLa strada\u201d zosta\u0142a nagrodzona m. in. weneckim Srebrnym Lwem i przyznanym po raz pierwszy, w tej kategorii, Oskarem za najlepszy film nieangloj\u0119zyczny w 1957 roku. Kiedy w 1993 roku Fellini odbiera\u0142 honorowego Oskara, podczas ceremonii wy\u015bwietlono jej fragment. Wkr\u00f3tce potem odrestaurowana staraniem Martina Scorsese kopia filmu ponownie trafi\u0142a do kin a wielki re\u017cyser i jego muza odeszli \u201esamotn\u0105 drog\u0105\u201d &#8211; jak okre\u015bla egzystencj\u0119 s\u0142ynny temat muzyczny Nino Roty \u2013 na zawsze. Po biednej Gelsominie pozosta\u0142a tylko smutna piosenka i p\u0142acz Zampano, po Fellinim filmy, z kt\u00f3rych \u201eLa strada\u201d jest najpi\u0119kniejszym. <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><img decoding=\"async\" src=\"\/file\/2975,900,506\" alt=\"La-Strada-3-1600x900.jpg\" class=\"picture-social\"><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Tytu\u0142 oryginalny: LA STRADA <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\"><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Re\u017cyseria: Federico Fellini<\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Scenariusz: Federico Fellini, Tullio Pinelli <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Zdj\u0119cia: Dino De Laurentiis, Carlo Ponti <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Monta\u017c: Leo Cattozzo <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Muzyka: Nino Rota <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Scenografia: Mario Ravasco <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Produkcja: Ilan Goldman, Catherine Morisse <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Obsada: <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Anthony Quinn &#8211; Zampan\u00f2 <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Giulietta Masina &#8211; Gelsomina <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Richard Basehart &#8211; Linoskoczek &#8222;Szalony&#8221; <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Marcella Rovere &#8211; Wdowa <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Livia Venturini &#8211; Siostra <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Aldo Silvani &#8211; W\u0142a\u015bciciel cyrku <\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">i inni <\/p>\n<div><\/div>\n<h2><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Federico Fellini<\/p>\n<\/h2>\n<p class=\"MsoNormal\">\n<p class=\"MsoNormal\">\u017bona i muza re\u017cysera &#8211; Giulietta Masina zapytana kiedy\u015b, z kim mo\u017cna by identyfikowa\u0107 Felliniego, odpowiedzia\u0142a, \u017ce jest jednocze\u015bnie bezwzgl\u0119dnym egoist\u0105 Zampano, kpiarzem i ironist\u0105 \u201eSzalonym\u201d i ezoteryczn\u0105 Gelsomin\u0105. <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Uznawany za jednego z najwybitniejszych re\u017cyser\u00f3w kina autorskiego urodzi\u0142 si\u0119 w 1920 roku we w\u0142oskim Rimini. Warunki, w kt\u00f3rych przysz\u0142o mu si\u0119 wychowa\u0107, by\u0142y na tyle trudne, \u017ce w wieku kilku lat uciek\u0142 z domu i na kr\u00f3tko przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do w\u0119drownego cyrku. Swoj\u0105 artystyczn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 zacz\u0105\u0142 od malarstwa. Przyja\u017a\u0144 z mistrzem w\u0142oskiego, neorealistycznego kina \u2013 re\u017cyserem Roberto Rossellinim przynios\u0142a jego scenariusz do filmu \u201eRzym, miasto otwarte\u201d i pierwsz\u0105 nominacj\u0119 do Oskara. Najpierw jako scenarzysta, p\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c jako re\u017cyser, by\u0142 nominowany do niego dwana\u015bcie razy. Jego filmy w kategorii najlepszych nieangloj\u0119zycznych zdoby\u0142y cztery Nagrody Akademii (pocz\u0105wszy od \u201eLa strady, przez \u201eNoce Cabirii\u201d, \u201eOsiem i p\u00f3\u0142\u201d po w 1975 &#8211; \u201eAmarcord\u201d). <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">W swoich filmach obsadza\u0142 w\u0105skie grono ulubionych aktor\u00f3w, kt\u00f3rych twarze sta\u0142y si\u0119 symbolami jego film\u00f3w. Specjalnie dla \u017cony- Giulietty Masiny napisa\u0142 film o rzymskiej prostytutce &#8211; \u201eNoce Cabirii\u201d, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 jej Oskara. Z Marcello Mastroiannim stworzy\u0142 filmy uznawane za jego \u201eopus magnum\u201d: w 1960 \u201eS\u0142odkie \u017cycie\u201d &#8211; z ikoniczn\u0105 scen\u0105 k\u0105pieli Anity Ekberg w fontannie di Trevi oraz w 1963 roku &#8211; \u201eOsiem i p\u00f3\u0142\u201d &#8211; najs\u0142ynniejszy film o niemocy tw\u00f3rczej. Stworzy\u0142 te\u017c wiele nowatorskich film\u00f3w dokumentalnych, pokazuj\u0105cych \u015bwiat hipis\u00f3w, w\u0142oskiej kultury, b\u0105d\u017a b\u0119d\u0105cych autokomentarzem do w\u0142asnej tw\u00f3rczo\u015bci, jak \u201eNotatnik re\u017cysera\u201d czy \u201eWywiad\u201d. <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Ostatnie lata \u017cycia Felliniego, po sukcesie filmu \u201eAmarcord\u201d i letnim przyj\u0119ciu przez publiczno\u015b\u0107 jego obrazu o Casanovie, to pr\u00f3by zebrania pieni\u0119dzy na wymarzon\u0105 realizacj\u0119 \u201eBoskiej komedii\u201d Dantego. Ten projekt si\u0119 nie powi\u00f3d\u0142, jednak wszystkie inne da\u0142y mu miano re\u017cyserskiej ikony XX wieku, stoj\u0105cego obok najwi\u0119kszych w\u0142oskich artyst\u00f3w wszystkich czas\u00f3w i sztuk. <\/p>\n<p><\/p>\n<p class=\"MsoNormal\">Doceniany przez ca\u0142e \u017cycie, w ostatnich miesi\u0105cach \u017cycia zosta\u0142 nagrodzony honorowym Oskarem za ca\u0142okszta\u0142t. Zmar\u0142 w 1993 roku. Pochowany zosta\u0142 w Rzymie wraz ze zmar\u0142\u0105 na nowotw\u00f3r, kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej, \u017con\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Arcydzie\u0142o Federico Felliniego.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3424,"parent":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=608"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6468,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/608\/revisions\/6468"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}