Maszyna do pisania<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Doug Nichol <\/p>\n
USA 2016, 104 min <\/p>\n
Poniedzia\u0142ek, 27 sierpnia, godz. 20.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Czy jest co\u015b wa\u017cniejszego dla \u015bwiatowej literatury ni\u017c maszyna do pisania? Czy istnieje bardziej romantyczny obraz pisarza ni\u017c zamy\u015blona posta\u0107 pochylaj\u0105ca si\u0119 z pasj\u0105 nad tym narz\u0119dziem pracy? Film przedstawia bogat\u0105 kolekcj\u0119 sprawdzonych i znanych maszyn do pisania, starannie wyselekcjonowanych pod k\u0105tem marki i historii, jak r\u00f3wnie\u017c artyst\u00f3w, pisarzy i kolekcjoner\u00f3w, kt\u00f3rzy pozostaj\u0105 niez\u0142omnie lojalni wobec tego urz\u0105dzenia. S\u0105 w\u015br\u00f3d nich Tom Hanks, John Mayer, David McCullough, Sam Shepard i wielu innych zapale\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy doceniaj\u0105 uroki starej technologii i nie maj\u0105 zamiaru \u0142atwo i szybko o niej zapomnie\u0107. Doceniaj\u0105 te\u017c jej warto\u015b\u0107 jako narz\u0119dzia i \u017ar\u00f3d\u0142a inspiracji. <\/p>\n
<\/p>\n
Tom Hanks posiada w swojej kolekcji ponad 250 maszyn do pisania, podobnie jak Martin Howard, kt\u00f3ry stara si\u0119 w\u0142\u0105czy\u0107 do swoich zbior\u00f3w legendarny i rzadki model Sholes and Glidden, a John Mayer wykorzystuje cz\u0119\u015bci do maszyn do tworzenia przypominaj\u0105cych ludzi rze\u017ab. Poznajemy r\u00f3wnie\u017c przytulny sklep w Berkeley w Kalifornii prowadzony z pasj\u0105 przez Herberta Permilliona III i jego rodzin\u0119. Jest to de facto jeden z ostatnich zachowanych warsztat\u00f3w naprawczych maszyn do pisania w USA, kt\u00f3ry za wszelk\u0105 cen\u0119 d\u0105\u017cy do utrzymania tej tradycji przy \u017cyciu. <\/p>\n
<\/p>\n
Film zach\u0119ca do refleksji nad dynamicznie zmieniaj\u0105c\u0105 si\u0119 relacj\u0105 cz\u0142owiek-maszyna i do redefinicji naszego zwi\u0105zku z technologi\u0105, zar\u00f3wno t\u0105 star\u0105, jak i now\u0105. To r\u00f3wnie\u017c pochwa\u0142a trwa\u0142ej warto\u015bci spo\u0142ecznej, historycznej, tw\u00f3rczej i artystycznej maszyn do pisania. W dobie epoki cyfrowej, kt\u00f3ra k\u0142adzie silny nacisk na szybko\u015b\u0107 i wygod\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnej komunikacji, powinni\u015bmy na nowo przemy\u015ble\u0107 rol\u0119 i znaczenie maszyn w \u017cyciu cz\u0142owieka.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Pixadores<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Amir Escandari <\/p>\n
Finlandia\/Dania\/Szwecja, 2014, 93 min <\/p>\n
Wtorek, 28 sierpnia, godz. 20.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Wyobra\u017a sobie miejsce na Ziemi, w kt\u00f3rym biedni i zapomniani przez \u015bwiat ludzie nie maj\u0105 szansy na jakikolwiek protest i zmian\u0119 w \u017cyciu, a \u015bmier\u0107 i przemoc s\u0105 wszechobecne. Przejmuj\u0105ce poczucie beznadziei staje si\u0119 norm\u0105, a brak perspektyw oczywisto\u015bci\u0105. Rz\u0105dz\u0105 tu narkotykowe gangi, a dzieci\u0144stwo trwa zazwyczaj bardzo kr\u00f3tko. Dla wielu to dom, a dla innych \u2013 fawela Sab\u00e3o na obrze\u017cach S\u00e3o Paulo. To mi\u0119dzy innymi tutaj rozwin\u0105\u0142 si\u0119 Pixa\u00e7\u00e3o \u2013 specyficzny anarchistyczny model graffiti, kt\u00f3rego tw\u00f3rcy zdobi\u0105 \u015bciany lub puste budynki charakterystycznymi rysunkami, wykonywanymi sprayem w skomplikowanych warunkach, nierzadko przy pomocy niebezpiecznej wspinaczki, na du\u017cych wysoko\u015bciach lub w trudno dost\u0119pnych miejscach. <\/p>\n
<\/p>\n
Film portretuje czterech m\u0142odych przedstawicieli tego ruchu: Djana, Williama, Ricardo i Biscoito. Wszyscy pochodz\u0105 ze slums\u00f3w w S\u00e3o Paulo, ale \u0142\u0105czy ich jeden cel: wykorzystuj\u0105 graffiti do wyra\u017cania siebie, jako form\u0119 protestu i jawnej krytyki spo\u0142ecze\u0144stwa. Nazywaj\u0105 siebie Pixadores, czyli \u017co\u0142nierzami, kt\u00f3rzy maj\u0105 misj\u0119, chc\u0105 zostawi\u0107 po sobie \u015blad i dokona\u0107 zmian w otaczaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci. Ryzykuj\u0105 \u017cycie, wspinaj\u0105c si\u0119 na najwy\u017csze budynki w okolicy lub skacz\u0105c po szybko mkn\u0105cych poci\u0105gach. Zawsze ubrani na czarno, zawsze z zas\u0142oni\u0119tymi twarzami. Gdy czuj\u0105, \u017ce \u015bmier\u0107 jest na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki, ich wszystkie zmartwienia na moment znikaj\u0105. Pozbawieni nadziei na lepsze jutro tworz\u0105 graffiti po to, aby cho\u0107 na chwil\u0119 zapomnie\u0107 o tera\u017aniejszo\u015bci, a przede wszystkim zawalczy\u0107 o siebie i wyrazi\u0107 sw\u00f3j bunt i gniew. To dla nich rodzaj walki o przetrwanie, a tak\u017ce broni, kt\u00f3ra pozwala prze\u0142o\u017cy\u0107 negatywne my\u015bli i emocje na obrazy. <\/p>\n
<\/p>\n
Film ukazuje, jak naprawd\u0119 wygl\u0105da \u017cycie tych czterech zbuntowanych m\u0142odych ludzi. Obserwujemy ich w pracy, w ich domach w faweli, a tak\u017ce w nocy na ulicach, gdy wspinaj\u0105 si\u0119 na budynki lub skacz\u0105 po dachach rozp\u0119dzonych poci\u0105g\u00f3w. Poznajemy ich rysunki i idee, jakie si\u0119 za nimi kryj\u0105. Widzimy te\u017c kulisy skandalu z ich udzia\u0142em, kt\u00f3ry mia\u0142 miejsce na Berlinale \u2013 \u00f3wczesny kurator zaprosi\u0142 ich do wsp\u00f3\u0142pracy, kt\u00f3ra zako\u0144czy\u0142a si\u0119 wielka awantur\u0105. Czy ci m\u0142odzi ludzie to rzeczywi\u015bcie prawdziwi arty\u015bci, czy raczej zwykli zbuntowani anarchi\u015bci, a mo\u017ce kryminali\u015bci, jak okre\u015blaj\u0105 ich niekt\u00f3re media w Brazylii?<\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Poetka z Arabii<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Stefanie Brockhaus, Andreas Wolff <\/p>\n
Niemcy 2017, 90 min <\/p>\n
\u015aroda, 29 sierpnia, godz. 21.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Broni\u0105 Hissy Hilal, domoros\u0142ej poetki, s\u0105 s\u0142owa. Kobieta decyduje si\u0119 wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w telewizyjnym show \u201eMillion\u2019s Poet\u201d, nadawanym w Abu Dhabi, najwi\u0119kszym konkursie poetyckim w \u015bwiecie arabskim, zdominowanym przez m\u0119\u017cczyzn. W swojej poezji Hilal krytykuje patriarchat i ekstremizmy. Nie widzimy przy tym jej twarzy, nie ma paszportu, nie mo\u017ce prowadzi\u0107 samochodu, ka\u017cda jej aktywno\u015b\u0107 wymaga zgody m\u0119\u017ca. Jak zdoby\u0142a wiedz\u0119 i odwag\u0119, aby zaryzykowa\u0107 swoje \u017cycie i wkroczy\u0107 na scen\u0119? Oto jej historia.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Muzeum niewinno\u015bci<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Grant Gee <\/p>\n
Wielka Brytania 2016, 97 min <\/p>\n
Czwartek, 30 sierpnia, godz. 21.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Turecki laureat Nagrody Nobla Orhan Pamuk za\u0142o\u017cy\u0142 w 2012 roku w Stambule wyj\u0105tkowe i niezwykle osobiste muzeum. Mie\u015bci si\u0119 ono w XIX-wiecznym budynku, w \u015brodku pe\u0142nej antykwariat\u00f3w ulicy, w dzielnicy \u00c7ukurcuma, a u podstawy ma fikcj\u0119. Nazywa si\u0119 Muzeum Niewinno\u015bci, tak jak tytu\u0142 pierwszej powie\u015bci Pamuka, wydanej w 2008 roku, opowiadaj\u0105cej o pierwszej, najpi\u0119kniejszej i nieszcz\u0119\u015bliwej mi\u0142o\u015bci. Eksponowane s\u0105 w nim rozmaite przedmioty, a ka\u017cdy z nich odzwierciedla inn\u0105 histori\u0119 \u2013 r\u00f3wnie fikcyjn\u0105, co prawdziw\u0105. <\/p>\n
<\/p>\n
Muzeum, podobnie jak ksi\u0105\u017cka Pamuka, opowiada o nieszcz\u0119\u015bliwej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wydarzy\u0142a si\u0119 w 1970 roku w Stambule. Muzealna kolekcja niewinno\u015bci sk\u0142ada si\u0119 z tysi\u0105ca element\u00f3w i szybko okrzykni\u0119ta zosta\u0142a atrakcj\u0105 kulturaln\u0105 tego miasta, podobn\u0105 do Hagia Sophii, Wielkiego Bazaru, czy Niebieskiego Meczetu. Inspirowany tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 i postaci\u0105 tureckiego pisarza film jest niezwykle refleksyjnym i nostalgicznym portretem Pamuka i jego literacko-muzealnej koncepcji, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy dokumentaln\u0105 form\u0119 z listem mi\u0142osnym i wizualn\u0105 poezj\u0105. <\/p>\n
<\/p>\n
Grant Gee, kt\u00f3ry prywatnie jest mi\u0142o\u015bnikiem Pamuka i Stambu\u0142u, zabiera nas w emocjonaln\u0105 podr\u00f3\u017c do \u015bwiata pisarza i stworzonego przez niego muzeum, a tak\u017ce do jego ukochanego miasta. Poznajemy typowe obrazy oraz atmosfer\u0119 stolicy Turcji: puste ulice miasta w nocy, jego mieszka\u0144c\u00f3w, cie\u015bnin\u0119 Bosfor, a tak\u017ce wystaw\u0119 w Muzeum Niewinno\u015bci. Wymieszaniu ulegaj\u0105 tu fikcja z prawd\u0105, narracja o \u015bwiecie rzeczywistym z marzeniami, fikcyjne wspomnienia narratora z prawdziwymi refleksjami. <\/p>\n
<\/p>\n
Wielowarstwowy i niezwykle delikatny pod wzgl\u0119dem emocjonalnym i wizualnym film jest poetyck\u0105 metakonstrukcj\u0105 opart\u0105 na wielu niuansach, zbudowan\u0105 wok\u00f3\u0142 silnych konstelacji i powi\u0105za\u0144: powie\u015b\u0107-muzeum, pisarz-miasto, prawda-fikcja, wzmocnion\u0105 dodatkowo wywiadami, muzyk\u0105, animacj\u0105 i bogatym materia\u0142em archiwalnym. Muzeum, podobnie jak ca\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Pamuka jawi si\u0119 tu jako repozytorium pami\u0119ci zbiorowej, obejmuj\u0105cej zar\u00f3wno indywidualne, jak i kulturowe wspomnienia wydobyte z najbardziej nieodst\u0119pnych sfer naszego umys\u0142u.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Etgar Keret. Oparte na prawdziwej historii<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Stephane Kaas <\/p>\n
Holandia 2017, 67 min <\/p>\n
Pi\u0105tek, 31 sierpnia, godz. 21.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Film, kt\u00f3ry powsta\u0142 z mi\u0142o\u015bci do opowiada\u0144. Dw\u00f3ch fan\u00f3w Etgara Kereta postanawia zrealizowa\u0107 o nim dokument. Spotykaj\u0105 si\u0119 z jego przyjaci\u00f3\u0142mi, agentem, rozmawiaj\u0105 z matk\u0105, bratem, \u017con\u0105 i samym pisarzem. Podpatruj\u0105 jego \u017cycie, ws\u0142uchuj\u0105 si\u0119 w opowie\u015bci. Mistrz kr\u00f3tkiej prozy okazuje si\u0119 r\u00f3wnie niezwyk\u0142y i fascynuj\u0105cy, co jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Biografia pisarza splata si\u0119 z ksi\u0105\u017ckow\u0105 narracj\u0105, tworz\u0105c urokliw\u0105 opowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku, dla kt\u00f3rego sensem \u017cycia jest opowiadanie historii. W efekcie na ekranie rodzinne historie przeplataj\u0105 si\u0119 z anegdotami znajomych, dokument p\u0142ynnie przechodzi w fikcj\u0119, powaga w absurd, a sam Keret w swoim niepowtarzalnym stylu odgrywa histori\u0119 w\u0142asnego \u017cycia.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
Film o niczym<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Boris Mitic <\/p>\n
Serbia, Chorwacja, Francja 2017, 78 min <\/p>\n
Sobota, 1 wrze\u015bnia, godz. 14.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Jak pokaza\u0107 cokolwiek bez jednoczesnego portretowania gadaj\u0105cych g\u0142\u00f3w, analiz eksperckich, efekt\u00f3w specjalnych, kulturowych paraleli czy nag\u0142ych zwrot\u00f3w akcji? Tym trudniejsze okazuje si\u0119 pytanie jak \u2013 stosuj\u0105c podobne ograniczenia \u2013 pokaza\u0107 Nic? <\/p>\n
<\/p>\n
Film to seria kr\u00f3tkich, g\u0142\u00f3wnie statycznych, uj\u0119\u0107 nakr\u0119conych przez 62 operator\u00f3w (m.n. Vitalija Mansky\u2019ego i Michaela Glawoggera) w r\u00f3\u017cnych miejscach w 70 krajach, na kt\u00f3rych wida\u0107 lub czu\u0107 tytu\u0142owe Nic. Takie bowiem zadanie postawi\u0142 serbski re\u017cyser filmowcom z ca\u0142ego \u015bwiata. Nic, tkwi\u0105ce w pustce przestrzeni, konkretnych obiektach, przypadkowych urywkach \u017cycia, nadchodz\u0105cej \u015bmierci, mi\u0119dzyludzkich relacjach, polityce, wojnie, zabawie. Nic, b\u0119d\u0105ce no\u015bnikiem przer\u00f3\u017cnych anegdot, rebusowych zagadek, humoru. Nic, bior\u0105ce w nawias dos\u0142owno\u015b\u0107 i realno\u015b\u0107, a stawiaj\u0105ce wykrzyknik przy absurdzie i niejednoznaczno\u015bci. Nic, m\u00f3wi\u0105ce do nas z off-u ustami Iggy\u2019ego Popa. <\/p>\n
<\/p>\n
\u201eCelem filmu jest sprawienie, by ka\u017cdy widz do\u015bwiadczy\u0142 tego pozytywnego potencja\u0142u Niczego na sw\u00f3j indywidualny spos\u00f3b, poprzez czyst\u0105 kinow\u0105 przyjemno\u015b\u0107. Je\u015bli ten ma\u0142y u\u015bmiech w k\u0105ciku twoich ust pozostanie do ko\u0144ca pokazu, misj\u0119 b\u0119dzie mo\u017cna uzna\u0107 za wi\u0119cej ni\u017c udan\u0105\u201d.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
\n
Twarze, pla\u017ce<\/h2>\n<\/p>\n
re\u017c. Agn\u00e9s Varda, Jr. <\/p>\n
Francja 2017, 89 min <\/p>\n
Niedziela, 2 wrze\u015bnia, godz. 12.00 <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
Agn\u00e8s Varda, francuska fotografka i re\u017cyserka filmowa, przedstawicielka francuskiej Nowej Fali, laureatka honorowego Oscara\u00ae za ca\u0142okszta\u0142t tw\u00f3rczo\u015bci oraz honorowego Cezara, oraz znany francuski fotograf, uliczny artysta, graficiarz ukrywaj\u0105cy si\u0119 pod inicja\u0142ami JR. Ona ma prawie 90 lat, on 33. Ona pracowa\u0142a z Jean-Lukiem Godardem, on tworzy gigantyczne murale w r\u00f3\u017cnych miejscach na ca\u0142ym \u015bwiecie. \u0141\u0105czy ich zami\u0142owanie do obraz\u00f3w, a zw\u0142aszcza kwestionowanie sposobu, w jaki s\u0105 pokazywane. Varda wybra\u0142a kino, JR tworzenie fotograficznych galerii na wolnym powietrzu. Poznali si\u0119 w 2015 roku i od razu postanowili nakr\u0119ci\u0107 film we Francji, z dala od wielkich miast. <\/p>\n
<\/p>\n
Udali si\u0119 w podr\u00f3\u017c star\u0105, przerobion\u0105 na gigantyczny je\u017cd\u017c\u0105cy aparat fotograficzny furgonetk\u0105, w \u015brodku kt\u00f3rej znajdowa\u0142a si\u0119 fotobudka, a tak\u017ce sprz\u0119t pozwalaj\u0105cy wywo\u0142a\u0107 zrobione zdj\u0119cia i wydrukowa\u0107 je w wielkim formacie. W ten spos\u00f3b powsta\u0142 dokumentalny film drogi \u2013 portret zanikaj\u0105cych powoli francuskich peryferii, z dala od miejskiego zgie\u0142ku, kt\u00f3re w wyniku rozwoju technologicznego sta\u0142y si\u0119 g\u0142\u0119bok\u0105 prowincj\u0105. Dzi\u015b we Francji w\u0119giel nie jest ju\u017c nikomu potrzebny, ale blisko kopalni nadal mieszkaj\u0105 ludzie i spotka\u0107 tam mo\u017cna postindustrialn\u0105 architektur\u0119. <\/p>\n
<\/p>\n
Varda i JR odwiedzaj\u0105 ma\u0142e spo\u0142eczno\u015bci, wioski i farmy od Aubin po Bonnieux i Pirou-Plage, odkrywaj\u0105c, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142owiek ma inn\u0105, ale r\u00f3wnie ciekaw\u0105, histori\u0119 do opowiedzenia. Rejestruj\u0105 m.in. opowie\u015bci ostatniego mieszka\u0144ca z szereg\u00f3w chat g\u00f3rniczych, kt\u00f3re maj\u0105 zosta\u0107 zniszczone, samotnego rolnika, czy listonosza, kt\u00f3ry jest nierozerwalnie zwi\u0105zany z lokaln\u0105 spo\u0142eczno\u015bci\u0105. Ka\u017cde spotkanie staje si\u0119 inspiracj\u0105 do stworzenia wielkoformatowej fotografii lokalnej spo\u0142eczno\u015bci i pojedynczego cz\u0142owieka. Zdj\u0119cia, kt\u00f3re powstaj\u0105 na oczach widz\u00f3w filmu, s\u0105 wypadkow\u0105 miejsca, czasu i czyjej\u015b indywidualnej historii. Obrazy, kt\u00f3re wy\u0142aniaj\u0105 si\u0119 w wyniku tego arcyciekawego filmowego eksperymentu bywaj\u0105 pi\u0119kne, wzruszaj\u0105ce, zabawne, ale i budz\u0105ce niepok\u00f3j. I cho\u0107 nie ma w tym filmie \u017cadnej wzmianki o polityce, to przes\u0142anie filmu jest g\u0142\u0119boko polityczne. <\/p>\n
<\/p>\n
Ta filmowa celebracja \u017cycia i przyjemno\u015bci p\u0142yn\u0105cej ze spotkania z drugim cz\u0142owiekiem jest r\u00f3wnie\u017c dokumentacj\u0105 wzajemnej przyja\u017ani dwojga bliskich sobie artystycznie i mentalnie osobowo\u015bci, kt\u00f3re dziel\u0105 co prawda pokolenia, ale \u0142\u0105cz\u0105 podobne pogl\u0105dy i postawy wobec \u017cycia. Ten film to tak\u017ce radosne \u015bwi\u0119towanie czystej potrzeby tworzenia sztuki.<\/p>\n
<\/p>\n
\n
Opisy film\u00f3w: Against Gravity <\/p>\n
<\/p>\n