<\/p>\n
– Lalko Barbie, klocku Duplo, pamperku i \u017co\u0142nierzyku, misiu, samolociku i szklana kuleczko! \u2013 oddaj\u0119 wam g\u0142os. Niech w moim imieniu wypowie si\u0119 nakr\u0119cany samochodzik. Panowie i Panie, przed Pa\u0144stwem gry dzieci\u0119ce\u201d \u2013 tak swoj\u0105 wystaw\u0119 zapowiada artystka, Anna Walig\u00f3rska, kt\u00f3rej bajkowo kolorowe malarstwo b\u0119dzie mo\u017cna podziwia\u0107 w Galerii Gdy\u0144skiego Centrum Filmowego. Wernisa\u017c wystawy \u201eGry dzieci\u0119ce\u201d odb\u0119dzie si\u0119 w pi\u0105tek <\/b>, 25 stycznia 2019 roku, o godzinie 18.00. Wst\u0119p wolny. <\/b><\/p>\n
Beztroski tytu\u0142 wystawy to jedynie poz\u00f3r. Przynosi ona bowiem powa\u017cn\u0105 diagnoz\u0119 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. <\/p>\n
\u2013 Groz\u0119 budzi nat\u0142ok wszechobejmuj\u0105cych mnie rzeczy. Jest ich tyle, \u017ce przestaj\u0119 je widzie\u0107. Zlewaj\u0105 si\u0119 w bezkszta\u0142tn\u0105 mas\u0119, zas\u0142aniaj\u0105 swoj\u0105 pojedynczo\u015b\u0107. Nadprodukcja towar\u00f3w, nachalna poda\u017c i monstrualny popyt zdegradowa\u0142y w moich oczach przedmiot. R\u0119kodzielniczy wyr\u00f3b, kt\u00f3ry kiedy\u015b w razie awarii, zamiast wyrzuca\u0107 go do kosza, zanosi\u0142am do naprawy, przesta\u0142 istnie\u0107. Umar\u0142 artefakt, a zast\u0105pi\u0142 go badziew, szmelc o ontologii widma<\/i> \u2013 m\u00f3wi Anna Walig\u00f3rska. <\/p>\n
<\/p>\n
\u2013 Ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 ponad moje wyobra\u017cenie rega\u0142y ta\u015bmowo multiplikowanych zabawek pogr\u0105\u017cy\u0142y w niebycie czasy, a by\u0142o tak w okresie mojego dzieci\u0144stwa, kiedy nabo\u017cny stosunek do przedmiotu zapewnia\u0142 podmiotowo\u015b\u0107 rekwizytom codzienno\u015bci. Dwie, trzy dekady temu na moj\u0105 uwag\u0119 mog\u0142a liczy\u0107 najmniejsza nicostka, wierzy\u0142am w warto\u015b\u0107 ka\u017cdej pierd\u00f3\u0142ki w moim domu. Z czasem ta wiara utopi\u0142a si\u0119 w wielkim jak Chiny oceanie jednoraz\u00f3wek. <\/i> <\/p>\n
<\/p>\n
Ale kilka lat temu pojawi\u0142y si\u0119 dzieci i postanowi\u0142am co\u015b z tym zrobi\u0107, nada\u0107 sens elementom ich ma\u0142ego \u015bwiata, ocali\u0107 je z zatrz\u0119sienia \u2013 <\/i> opowiada Artystka. \u2013 Dlatego, w nadziei na inny obr\u00f3t rzeczy, zacz\u0119\u0142am malowa\u0107 Gry dzieci\u0119ce. Chcia\u0142am podnie\u015b\u0107 upad\u0142y drobiazg, plastikowemu bublowi nada\u0107 indywidualny charakter, ha, przeanieli\u0107 go, \u017ceby \u00f3w bubel, kt\u00f3ry nas prze\u017cyje i z\u0142o\u017cy zeznania na s\u0105dzie, \u015bwiadczy\u0142 o nas jak najlepiej. I m\u00f3wi\u0142 o nas jak najczulej. <\/i> <\/p>\n<\/p>\n
Anna Walig\u00f3rska <\/b> urodzi\u0142a si\u0119 w 1979 roku w Bydgoszczy, gdzie uko\u0144czy\u0142a Pa\u0144stwowe Liceum Sztuk Plastycznych. W latach 1999-2000 studiowa\u0142a malarstwo na Uniwersytecie Zielonog\u00f3rskim w Instytucie Sztuki i Kultury Plastycznej. <\/p>\n
<\/p>\n
W latach 2000-2005 studiowa\u0142a malarstwo na ASP w Gda\u0144sku, w pracowni dyplomowej Profesora Hugona Laseckiego, potem w pracowni Profesora Macieja \u015awieszewskiego. W maju 2005 roku uzyska\u0142a dyplom z malarstwa w pracowni Profesora Macieja \u015awieszewskiego, aneks z malarstwa \u015bciennego i witra\u017cu pod kierunkiem Profesora Andrzeja Dyakowskiego. W roku 2013 uzyska\u0142a tytu\u0142 doktora sztuki. <\/p>\n
<\/p>\n
W roku 2003 by\u0142a asystentk\u0105-sta\u017cystk\u0105 u Profesora Andrzeja Markowicza w pracowni scenografii i projektowania plastycznego. Od roku 2007 pracuje na stanowisku adiunkta na ASP w Gda\u0144sku w pracowni malarstwa \u015bciennego i witra\u017cu, od 2017 roku na tym samym stanowisku r\u00f3wnie\u017c w pracowni dyplomowej malarstwa. Opr\u00f3cz malarstwa zajmuje si\u0119 malarstwem \u015bciennym, witra\u017cem oraz projektowaniem. <\/p>\n
<\/p>\n
Malarstwo Anny Walig\u00f3rskiej w Galerii GCF b\u0119dzie mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 do 9 lutego 2019 roku. <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W obronie unikalnego przedmiotu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3542,"parent":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[11],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732"}],"collection":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=732"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6312,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732\/revisions\/6312"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3542"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=732"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=732"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}