<\/p>\n
\u201eSzata\u0144skie tango\u201d<\/h2>\n<\/p>\n
Niewielka, odleg\u0142a od miasta wioska na Wielkiej Nizinie W\u0119gierskiej, schy\u0142ek ery komunistycznej. Mieszka\u0144cy wioski \u2013 pracownicy podupad\u0142ej sp\u00f3\u0142dzielni rolniczej \u2013 tkwi\u0105 w marazmie, bez perspektyw na lepsze \u017cycie. Ich bieda materialna towarzyszy pustce duchowej i degradacji moralnej. Jednak bohaterowie filmu czekaj\u0105 na jaki\u015b znak, na nadej\u015bcie Wybawiciela, kt\u00f3ry pozwoli im rozpocz\u0105\u0107 nowe \u017cycie. <\/p>\n
<\/p>\n
\u201eSzata\u0144skie tango\u201d trwa 445 minut (siedem godzin i dwadzie\u015bcia pi\u0119\u0107 minut) i dzieli si\u0119 na trzy cz\u0119\u015bci \u2013 na ekranie, po zako\u0144czeniu poszczeg\u00f3lnych cz\u0119\u015bci, pojawia si\u0119 napis informuj\u0105cy o przerwie. <\/p>\n
<\/p>\n
Cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza: 2 godziny 25 minut <\/b><\/p>\n
(przerwa: 30 minut)<\/p>\n
<\/p>\n
Cz\u0119\u015b\u0107 druga: 2 godziny 10 minut <\/b><\/p>\n
(przerwa: 30 minut) <\/p>\n
<\/p>\n
Cz\u0119\u015b\u0107 trzecia: 2 godziny 50 minut <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
\n
<\/p>\n
O FILMIE<\/p>\n<\/h2>\n
\n
Koronne przedsi\u0119wzi\u0119cie wielkiego indywidualisty ko\u0144ca wieku, tworz\u0105cego hipnotyczne, alegoryczne filmy bez skr\u00f3t\u00f3w narracyjnych (…). W tej wizji dantejskiego labiryntu piek\u0142a na ziemi, z lud\u017ami wiruj\u0105cymi w zamkni\u0119tej p\u0119tli czasu w kr\u0119gu z\u0142udnych nadziei, Irimi\u00e1s jest wodzirejem krainy bez Boga, gdzie nie ma ju\u017c dzwonnic. Tarr wyra\u017anie unika dopowiedze\u0144 \u2013 mo\u017ce z wyj\u0105tkiem jednej sceny, gdy zdj\u0119ty chwilowym l\u0119kiem z\u0142oczy\u0144ca pada na kolana przed zrujnowanym ko\u015bcio\u0142em, miejscem \u015bmierci Estike \u2013 lecz metafizyczny wymiar jego dzie\u0142a jest oczywisty, a Irimi\u00e1sa uzna\u0107 mo\u017cna za jedn\u0105 z najlepszych wsp\u00f3\u0142czesnych personifikacji szatana. <\/i><\/p>\n
\u2014 Adam Garbicz, „Szata\u0144skie tango”, \u015awiatowa encyklopedia filmu religijnego <\/p>\n
<\/p>\n
W \u201eSzata\u0144skim tangu\u201d Krasznahorkai jak nikt inny pokaza\u0142 zupe\u0142n\u0105 degrengolad\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa zmulonego nud\u0105 i beznadziej\u0105 prowincji, smutkiem komunizmu i kl\u0119sk\u0105 \u201egospodarki niedoboru\u201d, n\u0119dz\u0105 zapomnianej przez Boga i Pierwszego Sekretarza wsi gdzie\u015b w odm\u0119tach puszty. \u015awiata, o kt\u00f3rym pami\u0119ta jedynie w\u0142a\u015bnie Szatan, bo to jego kr\u00f3lestwo. \u015awiata, w kt\u00f3rym, zapijaj\u0105c si\u0119 palink\u0105, ludzie balansuj\u0105 pomi\u0119dzy rozpacz\u0105 a nadziej\u0105 na ucieczk\u0119 z tego najni\u017cszego piekielnego kr\u0119gu, czekaj\u0105c na obiecanego Mesjasza, kt\u00f3ry zamiast wyprowadzi\u0107 ich z domu niewoli, okazuje si\u0119 by\u0107 zwyk\u0142ym hochsztaplerem. (…) Z \u201eSzata\u0144skiego tanga\u201d B\u00e9la Tarr, niebywa\u0142y zupe\u0142nie re\u017cyser, podobnie jak Krasznahorkai w literaturze, ca\u0142kowicie osobny na tle \u015bwiatowej kinematografii, trudno por\u00f3wnywalny z jakimkolwiek innym artyst\u0105, zrobi\u0142 filmowe arcydzie\u0142o pod tym samym tytu\u0142em. <\/i><\/p>\n
<\/p>\n
\u2014 Krzysztof Varga, „Wojna ko\u0144ca \u015bwiata”, Tygodnik Powszechny <\/p>\n
\n
Tytu\u0142 oryginalny: \u201eS\u00e1t\u00e1ntang\u00f3\u201d <\/p>\n
Kraj produkcji: W\u0119gry, Niemcy, Szwajcaria <\/p>\n
Rok produkcji: 1994 <\/p>\n
J\u0119zyk: w\u0119gierski <\/p>\n
Napisy: polskie i angielskie <\/p>\n
Czas trwania: 445 minut <\/p>\n
Re\u017cyseria: B\u00e9la Tarr <\/p>\n
Scenariusz: L\u00e1szl\u00f3 Krasznahorkai, B\u00e9la Tarr <\/p>\n
Muzyka: Mih\u00e1ly V\u00edg <\/p>\n
Zdj\u0119cia: G\u00e1bor Medvigy <\/p>\n
Monta\u017c: \u00c1gnes Hranitzky <\/p>\n
Obsada: Mih\u00e1ly V\u00edg, Putyi Horv\u00e1th, L\u00e1szl\u00f3 Lugossy, \u00c9va Alm\u00e1ssy Albert, J\u00e1nos Derzsi, Ir\u00e9n Szajki, Alfr\u00e9d J\u00e1rai, Mikl\u00f3s Sz\u00e9kely, Erzs\u00e9bet Ga\u00e1l, Gy\u00f6rgy Bark\u00f3, Zolt\u00e1n Kamondi, Andr\u00e1s Bodn\u00e1r, Ilona Boj\u00e1r, Erika B\u00f3k, Istv\u00e1n Juh\u00e1sz, Peter Berling, P\u00e9ter Dobai <\/p>\n
<\/p>\n
\n
\n
<\/p>\n
O RE\u017bYSERZE<\/p>\n<\/h2>\n
\n
B\u00e9la Tarr<\/b> urodzi\u0142 si\u0119 21 lipca 1955 w Peczu. Pierwsze amatorskie filmy nakr\u0119ci\u0142 w wieku 16 lat. Pod koniec lat 70. rozpocz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 ze studiem filmowym im. B\u00e9li Balazsa, kt\u00f3re w 1979 pomog\u0142o sfinansowa\u0107 jego pe\u0142nometra\u017cowy debiut Ognisko zapalne (Csal\u00e1di t\u0171zf\u00e9szek). W 1981 uko\u0144czy\u0142 studia na wydziale re\u017cyserii Wy\u017cszej Szko\u0142y Filmowej w Budapeszcie. W 1994 nakr\u0119ci\u0142 swoje najs\u0142ynniejsze dzie\u0142o \u2013 ponad 400-minutowy film Szata\u0144skie tango (S\u00e1t\u00e1ntang\u00f3) b\u0119d\u0105ce ekranizacj\u0105 powie\u015bci L\u00e1szl\u00f3 Krasznahorkaia. <\/p>\n
<\/p>\n
Tarr jest uznawany za wielkiego indywidualist\u0119 tworz\u0105cego hipnotyczne, alegoryczne filmy bez skr\u00f3t\u00f3w narracyjnych, por\u00f3wnywane do stylu Tarkowskiego, lecz pozbawione jego idealizmu. <\/p>\n
\n
Filmografia <\/b><\/p>\n
<\/p>\n
„Ognisko zapalne” (Csal\u00e1di t\u0171zf\u00e9szek) 1979 <\/p>\n
„Outsider” (Szabadgyalog) 1980 <\/p>\n
„Ludzie z prefabrykat\u00f3w” (Panelkapcsolat) 1981<\/p>\n
„Jesienny almanach” (\u0150szi almanach) 1984 <\/p>\n
„Pot\u0119pienie” (K\u00e1rhozat) 1987
„Szata\u0144skie tango” (S\u00e1t\u00e1ntang\u00f3) 1994
„Harmonie Werckmeistera” (Werckmeister harm\u00f3ni\u00e1k) 2000<\/p>\n
„Cz\u0142owiek z Londynu” (L\u2019homme de Londres) 2007 <\/p>\n
„Ko\u0144 tury\u0144ski” (A torin\u00f3i l\u00f3) 2011 <\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Niedziela w filmowym \u015bwiecie B\u00e9li Tarra.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3642,"parent":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848"}],"collection":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=848"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6641,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/848\/revisions\/6641"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3642"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=848"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=848"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gcf.morai.eu\/gcf\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=848"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}